กวางตุ้งอาจเป็นคนไม่สำคัญ และไม่ใช่เป็นที่หนึ่งของไม้ซางเหมือนอย่างเดิมอีกแล้ว แต่ กวางตุ้งก็ยังเหมือนเดิมเสมอ เมื่อไหร่ที่ความคิดถึงมันครอบงำกวางตุ้ง กวางตุ้งแสวงหาหนทางที่จะเจอกับไม้ซางที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่มีประโยชน์กวางตุ้งก็มาที่นี่ กวางตุ้งไม่ได้หาทางดับความคิดถึงโดยการเฉยไปเลยแม้สักครั้งเดียว นี่ยังแปลว่า กวางตุ้งรักไม้ซางเสมอ
วันจันทร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
คนดี คนดี คนดี
ไม้ซาง ถึงไม่ซางไม่สนใจกวางตุ้งนะ กวางตุ้งก็ยังเหมือนเดิมเสมอ ไม้ซางบอกว่าทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ ก็..ทำได้บ้างนะ แต่จะไม่ให้ใส่ใจกันเลยมันเวอร์ไปนะ ไม้ซางน่ะ เปลี่ยน แต่ยังไงกวางตุ้งก็เป็นคนดี
วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
คิดถึง
คิดถึงจับใจแต่ไม้ซางอยู่บ้านกวางตุ้งก็ไม่อยากกวน หยิบโทรศัพท์หลายรอบแล้ววันนี้ แต่ก็วางลงทุกที
วันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
สถานการณ์ยังไม่เปลี่ยนแหลง
เอาเถอะ ให้ไม้ซางเป็นอย่างนี้ ก็ไม่เป็นไร
กวางตุ้งดีใจที่เมื่อคืนไม้ซางโทรหากวางตุ้งในรอบ 1 เดือน
กวางตุ้งดีใจที่เมื่อคืนไม้ซางโทรหากวางตุ้งในรอบ 1 เดือน
วันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
การเริ่มต้นใหม่
ความห่างไกลไม่เท่าไหร่
ความห่างเหินสิ เราจะไปกันรอดมั้ย
ไม้ซางกลับมาหากวางตุ้งอีกครั้งแล้ว แต่กวางตุ้งก็ยังไม่มั่นใจในคำพูดของไม้ซางอยู่ดี วันนี้สัญญา พรุ่งไม่เป็นอย่างนี้อีกแล้ว ไม้ซางบอกเคยพูด แล้วก็ผิดสัญญา ไม้ซางเคยว่าไว้แล้วบอกว่า เมื่อก่อนน่ะเคย โอเคกวางตุ้งจะไม่พูดถึงเรื่องเก่า แต่มันจะเหมือนเดิมมั้ย
วันศุกร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ความหวังทลาย
แล้วสิ่งที่กวางตุ้งหวังไว้มันก็จบลง เพราะไม้ซางไม่อยากให้กวางตุ้งเก็บคะแนนแล้ว น้อยใจมากๆและไม่อยากหวังอะไรแบบนี้อีกแล้ว ความดีที่กวางตุ้งทำหรอ มีเยอะมากกว่าที่กวางตุ้งบอกไปอีก และมีเยอะมากกว่าไม้ซางจะใส่ใจรับรู้ กวางตุ้งมันเป็นเด็ก
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)