กวางตุ้งอาจเป็นคนไม่สำคัญ และไม่ใช่เป็นที่หนึ่งของไม้ซางเหมือนอย่างเดิมอีกแล้ว แต่ กวางตุ้งก็ยังเหมือนเดิมเสมอ เมื่อไหร่ที่ความคิดถึงมันครอบงำกวางตุ้ง กวางตุ้งแสวงหาหนทางที่จะเจอกับไม้ซางที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่มีประโยชน์กวางตุ้งก็มาที่นี่ กวางตุ้งไม่ได้หาทางดับความคิดถึงโดยการเฉยไปเลยแม้สักครั้งเดียว นี่ยังแปลว่า กวางตุ้งรักไม้ซางเสมอ
วันอาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
วันที่ 22
นี่เป็นบทความแรกสำหรับไม้ซางของกวางตุ้ง กวางตุ้งคิดถึงไม้ซางนะ อยากให้วันดีดีหวลกลับไปอยู่ในความคิดของไม้ซางบ้างยังดี กวางตุ้งทำทุกอย่างเหมือนคนไม่มีค่าที่คอยแต่ตามไม้ซาง ครั้งนึงที่บอกว่าจะฝากชีวิตไว้กับไม้ซาง มันหายลับไป ไม้ซางไม่ได้ยอมรับมัน กวางตุ้งคงไม่เหมาะกับไม้ซางหลายอย่าง ไม้ซางถึงได้ทิ้งไป และไม่ค่อยเห็นค่าสักเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร กวางตุ้งยังคิดว่าไม้ซางมีค่ามากอยู่ดี ไม้ซางก็รู้นิสัยกวางตุ้งดี กวางตุ้งมันคนไม่เอาไหน ไม่เก่ง ไม่สวย ไม่รวย แถมเอาแต่ใจอีกต่างหาก แต่ข้อดีที่กวางตุ้งมีก็ไม่สามารถขึ้นมาบังข้อเสียเล็กน้อยของกวางตุ้งได้ในสายตาไม้ซาง แต่ขอให้รู้ไว้ว่าไม้ซางเป็นที่ 1 ในใจกวางตุ้งเสมอ หากวันนึงกวางตุ้งติดต่อไม้ซางไม่ได้แล้ว คงเสียใจที่สุด
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น