การนึกถึงใครสักคน ไม่ได้ผิดใช่มั้ย
เวลากวางตุ้งนึกถึงไม้ซางกวางตุ้งก็โทรหาไม้ซางด้วยเหตุผลบางอย่าง ด้วยใจกระตือรือร้น มีความหวังว่าไม้ซางจะรับสาย และ ได้ยินแค่เสียงก็ยังดี ชีวิตนี้ันช่างเหมือนละครเสียจริง เพียงแค่เราไม่เอ่ยมันออกจากปากให้ได้ยินแค่นั้นเอง ช่วงแรกๆที่ไม้ซางพยายามจะเลิกกับกวางตุ้ง และพยายามจะทำให้กวางตุ้งเลิกกับไม้ซาง กวางตุ้งรู้สึกว่าโง่จริงๆ โง่ดักดาน ในเมื่อไม้ซางไม่ได้รักกวางตุ้งน่ะ ทำไมต้องแคร์มากมายขนาดนี้ กวางตุ้งมันก็แค่นี้แหละ โทรไปหาไม่เคยรับสาย หรือบางครั้งถึงขั้นตัดสายไป รู้มั้ยทุกครั้งที่โทรไปหาไม้ซางกวางตุ้งทนไม่ได้จริงๆ ทำไมถึงทำกันได้ลงคอก็ไม่รู้ ใจคอทำด้วยอะไรหรอ พอไม่ได้คุยกับไม้ซางกวางตุ้งก็ฟุ้งซ่านไม่รู้ทำไง ใจมันกระวนกระวายรู้มั้ย ไม้ซางคงไม่มีโอกาสได้สัมผัสความรู้สึกนี้หรอก ว่ามันเจ็บปวดทรมาน สาหัสขนาดไหนอ่ะ ความรักอ่ะกวางตุ้งไม่ได้ให้ใครง่ายๆเลยน่ะ กวางตุ้งซางจะได้ความรักจากกวางตุ้งอย่างบริสุทธิ์ใจไม่ใช่วันที่กวางตุ้งบอกว่ารักนะ นานมากกว่าไม้ซางจะได้ และัมันหมดใจด้วย เสียใจที่ไม้ซางทำลายมัน วันนี้กวางตุ้งโทรหาไม้ซางด้วยความหวังว่าซางจะคุยสักหน่อย แต่ไม่เลย แค่การรับสวกๆ แล้ววางไปโดยไม่ใส่ใจว่ากวางตุ้งคิดไง กวางตุ้งไม่สามารถรู้ได้ว่าไม้ซางคุยธุระอะไรเครียดขนาดไหน ไม่รู้ว่าไม้ซางอยู่ไหน อยู่กะใครที่ไม่ควรพูดด้วย แต่อย่างน้อยไม้ซางควรมีมารยาทกับกวางตุ้งบ้าง กวางตุ้งรู้และสังเกตหลายครั้ง ไม้ซางจะต้องปิดบังว่าคุยกะใคร เวลามีคนอื่นอยู่ด้วยไม้ซางไม่คุยกะกวางตุ้งหรอก สงสัยกวางตุ้งคงต้องหยุดไขว่คว้าสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีประโยชน์ที่จะไปถามว่าไม้ซางรักกวางตุ้งมั้ย ไม่มีประโยชน์ที่กวางตุ้งจะเครียดกับสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทรมานใจ ไม้ซางทำกวางตุ้งไว้เจ็บมากนะรู้มั้ย ขอโทษที่กวนไม้ซางละกัน เป็นความรู้สึกจากข้างใน จากใจ รักซางมาก และแค้นมากด้วยเหมือนกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น